Имам нужда от слънце. И от шарени сенки и проблясъци.
Имам нужда да се разхождам цял ден.. бавно и да е пролетно. И на края на деня просто да си легна и да заспя приятно изморена. Без да правя 2094365356 неща преди това.
Имам нужда от много прегръдки.
Имам нужда от чифт ръце около лицето ми.
Имам нужда от въпроси/загриженост/заинтересованост.
Имам нужда от това някой да ме завие с одеало. Не се е случвало от цяла вечност. Толкова е мило.
Имам нужда от това някой да ми се радва искрено, а не защото аз му се радвам.
Имам нужда да чувствам и усещам.
Имам чувството, че имам огромна, огромна нужда от това някой да ме гушка, да ми се радва и аз да правя същото за него и като цяло да си се грижим един за друг и мисля, че това е натрапчиво като вафла 'Карамел' и дори отблъскващо.
Имам нужда да нямам толкова огромна нужда от всичко това..
Никога не съм мислила за себе си толкова, колкото за другите. А сега имам нужда повече от всичко.
П.П. Не съм депресар.
Обичам живота.
Обичам живота си.
Обичам.
Последно редактирано от ShtrudeL : 03-16-2013 на 23:01